کاش هر آدمی ۱ شیشه ی عمری داشت تا وقتی به ته خط میرسید با تمام قدرت
اون رو زمین میزد واینکه میدید داره خورد میشه لذت میبرد اون وقت رو زمین فقط ۱
عده آدم حریص بودن که هیچ کس جز خودشون براشون مهم نبود و اون وقت ما هم
راحت میشدیم که لازم نیست اون بیرحم ها رو تحمل کنیم.
وای که چه دنیایی میشداون وقت اونقد بلاسر هم دیگه میاوردن که بلاخره همشون
آدم میشدن بعد ما که از اون بالا بهشون نیگا میکردیم میگفتیم خوش به حالشون
چقد خوب و خوشبختن چون کسی نیست اذیتشون کنه بعد ما به حال اونا غبطه
میخوردیم که خوش به حالشون چه زندگی خوبی دارن و آرزو میکردیم کاش جای اونا
بودیم و ۱ فرصت دیگه به خودمون میدادیم بعد اون موقع آسمون برامون جهنم میشد
و آرزو میکردیم کاش ما هم مث اونا زندگی میکردیم! اما آخه اگه ما تو دنیا بودیم که
دنیادیگه اونطوری نمی شد! پس............
وای نگو این خود ما بودیم که دنیا رو خراب میکردیم نه اونا .
حالا فهمیدم این خودم که بدم و هر بلایی سرم میاد تقصیر خودمه!!!!!!!
ولی سعی میکنم به شما سر بزنم....
